| ปกรณ์พจน์'s profile/// LING KUNG...PhotosBlogLists | Help |
|
August 26 ไม่เคยจะห่างกันโครตชอบเพลงนี้เลยว่ะ...มากมายๆ 555+ . . . เพลง: ไม่เคยจะห่างกัน... เอิ้น พิยดา(Featuring วิน ศิริวงศ์) "แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ August 10 สอบเส็ดแล้วโว้ยยย...อ่านะ...
ม่ายได้มาอัพนานโครตๆๆๆๆๆ......แสดดด......เหอะๆ ก่อนอื่นต้องขอกล่าวคำนี้ก่อน สอบเสร็จแล้วโว้ยยยยย...อ่านะ(ถึงแม้จาเหลือlogic ที่สอบนอกตารางอีกตัวก็ตาม)
แม่งแต่ละตัวที่สอบไปยากสาดๆ เอาซะกรูมึนปายเลย แต่กระผมก็ม่ายยอมแพ้คับ ได้ไม่ได้เขียนไปไว้ก่อน มั่วไป เผื่อมานจาถูก 555+
แม่งก็ข้อสอบเขียนซะส่วนใหญ่ อ่านะ ต้องเขียนๆไปไให้เยอะๆไว้ก่อน ช่วงนี้แม่งเป็นไรม่ายรู้ รู้สึกว่ามีแต่ปัญหาเข้ามาให้ต้องปวดหัว เหอะๆ... ที่ผ่านมารู้สึกว่าทำให้ตัวเองคิดมากอยู่เหมือนกัน บางครั้งรู้สึกว่าคิดมากไปด้วยซ้ำ... อ่านะ...วันอาสา. กะ เข้าพรรษาที่ผ่านมา ได้ไปทำบุญมาด้วย ไปกะเพื่อนๆในสาขา 10 กว่าคน
หลังจากที่ไม่ได้เข้าวัดมานาน...เอิ้กๆ ก็รู้สึกดีอ่านะที่ได้ทำบุญ (เผื่อบุญจาส่งให้หาแฟนได้กะเค้ามั่ง 555+)
อ่านะ พอตกตอนเย็นได้ไปเวียนเทียน ที่วัดหน้ามอเนี่ยแหละ เจอคนๆนั้นด้วย...555+ดีใจมากมาย
แม่งตอนแรก ที่คุยทักกรูว่าไงรู้ป่ะ...พี่ใหม่เข้าวัดได้ด้วยหรอคะ? ไม่ร้อนหรอ... อ่านะ เหอะๆ ดีใจๆที่ได้เจอ ถึงแม้จาได้คุยกันนิดเดียวก็ตาม
เฮ้อออ...ก็ได้แค่เนี้ยล่ะกรู ก็ยังคงเปงแค่หมาที่มองเครื่องบินอยู่ดี
เมื่อไหร่กรูจามีความกล้ามากกว่านี้ซะทีวะ...อ่านะ อ่านะ...แม่งอยู่ดีๆก็คิดอารายไม่รู้ปายเรื่อยเปื่อย แป๊ปๆนี่กรูปี 3 แล้วหรือนี่? ทามไมเวลาแม่งผ่านไปไวจังวะ
บางทีนะ ก็อยากจาจบไวๆ (แม่จาได้สบาย) อ่านะ บางทีก็ยังไม่อยากจาจบเลย (คิดถึงอารายหลายๆอย่าง 55+ ละอีกอย่าง
กรูจามีอารายไปสู้กะเค้าในโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้วะเนี่ย...อ่านะ) เฮ้อ..... อีกม่ายกี่วันก็จาถึงวันแม่ละ...อ่านะ อยากกลับบ้านอยู่เหมือนกานอ่านะ แต่ต่องเคลียร์งานส่ง+มีสอบนอกตาราง+ม่ายมีตังว่ะ 55+ ด้วยเหตุผลหลายประการ เหอะๆ อ่านะ แต่ม่ายเปงรายตั้งใจจาโทรปายหาม่ามี้อยู่ อิอิ คิดถึงมากมาย คิดถึงม่ามี้ คิดถึงทุกๆคน... หุๆ อ่านะ คงระบายได้แค่นี้ก่อน เพื่อนมาตามละ เหอะๆ ว่างๆจามาอัพใหม่ . . . -คิดถึงแม่+คิดถึงทุกๆคน (สุขสันต์วันแม่คับ ใหม่รักแม่นะคับ...อิอิ) -คิดถึงเพื่อนๆทุกคน -คิดถึงน้องเครื่องบิน...หุๆ -อยากมีแฟนกะเค้ามั่งโว้ยยย (เมื่อไหร่กรูจาหล่อกะเค้ามั่งวะ... สาด) -ขอให้ที่สอบไป คะแนนออกมาดีๆ( ดี ในภาษาไทยนะเฟ่ย...) -ขอให้กรูเจอแต่เรื่องดีๆ -ขอให้พี่กรูผ่านเรื่องร้ายๆไปได้ด้วยดี (น้องชายคนนี้จะเปงกำลังใจให้น๊าา...เอิ้กๆ) -สุดท้ายขอให้ทุกคนมีความสุข...555+ คิดถึงทุกๆคนค๊าบ *-* July 08 ตู้โทรศัพท์...เค้าว่า...
ความรักเหมือนตู้โทรศัพท์สาธารณะ ตู้ที่เดินตรงเข้าไปมักโทรได้เฉพาะหมายเลขฉุกเฉิน ตู้ที่ใช้ได้มักต้องต่อคิวยาวเหยียด แต่พอถึงคิวเราเหรียญกลับหยอดไม่ลงซะงั้น กว่าจะเจอตู้ที่โทรได้จริงๆ ก็ต้องเดินหาจนเมื่อย และเมื่อเจอแล้วก็ต้องเตรียมเหรียญไว้หยอดสม่ำเสมอ ไม่อย่างนั้นคุยๆ ไปสัญญาณอาจถูกตัดขาดไป ต่อใหม่เท่าไรก็ไม่ติด เหรียญ ในที่นี้เปรียบได้กับ ความเอาใจใส่ การมีเวลาให้ เพราะถ้าเธอไม่มีทั้ง 2 สิ่งคอยหล่อเลี้ยงความรัก สัญญาณของความสัมพันธ์ก็จะถูกตัดขาดในที่สุด และไม่สามารถเรียกสัญญาณเดิมกลับมาได้อีก ส่วนความเป็นเพื่อนนั้นเหมือนโทรศัพท์บ้าน คุยนานเท่าไหร่ก็ 3 บาท คบกันแบบไม่ต้องลงทุนจนหมดเนื้อหมดตัว ไม่ต้องต่อคิวใคร ไม่ต้องเดินหาจนเมื่อย แต่ตอนสิ้นเดือนต้องจ่ายค่าบริการให้ตรงเวลาก็เท่านั ้น ค่าบริการในที่นี้เปรียบได้กับ ความจริงใจ ที่คนเป็นเพื่อนต้องมีให้กัน อย่างไรก็ตาม เราควรบริหาร ค่าใช้จ่ายของความสัมพันธ์ให้ดี อย่าเอาเงินที่มีอยู่ไปแลกเหรียญ แล้วหยอดตู้โทรศัพท์สาธารณะจนหมด กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าโทรศัพท์บ้าน กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าอาหารของตัวเอง มีความรักแล้วอย่าลืมเพื่อน และเมื่อมีเวลาให้กับความรัก/มีเวลาให้กับความเป็นเพื่อนแล้ว อย่าลืมที่จะมีเวลาให้กับครอบครัวและตัวเองด้วย..... .... July 06 สั้นๆเลยนะ...เหนื่อยว่ะอย่าปล่อยให้ความผิดหวังท้อแท้... มาคอยกัดกร่อนทำลายความสุขในชีวิต.. หาหนทางเรียกกำลังใจกลับมาอีกครั้ง... ถ้ากำลังมีความรู้สึกท้อแท้เบื่อหน่ายชีวิต หรือหมดกำลังใจสาเหตุมาจากความล้มเหลว ถูกตำหนิติเตียน...หรือเกิดปัญหาต่าง ๆ ... พยายามปลอบใจตนเอง ระบายความอัดอั้นตนใจออกมา... หากสามารถทำได้ก็สามารถเอาชนะใจตนเองได้ระดับหนึ่ง แม้จะเป็นเพียงเล็กน้อย... ก็ทำให้สามารถเรียกกำลังใจกลับมาได้อีกครั้ง... จากนั้นมองย้อนไปที่ความผิดพลาดหรือความล้มเหลวที่เกิดขึ้น... วิเคราะห์ว่าเกิดจากสาเหตุอันใด... พร้อมกับระมัดระวังหรือแก้ไขมิให้เกิดความผิดพลาดขึ้นมาอีก... ผู้ที่เคยล้มเหลวแล้วลุกขึ้นมาต่อสู้อีกครั้ง... จะเป็นผู้ที่มีความรอบคอบขึ้น...แข็งแกร่งขึ้น... และมีประสบการณ์ในการแก้ปัญหามากขึ้น... เพราะครั้งหนึ่งเคยเอาชนะมรสุมร้ายในชีวิตมาแล้ว... ความผิดพลาดในอดีตเป็นครูที่ดีที่จะสอนให้ระมัดระวัง... และมองโลกได้อย่างเข้าใจยิ่งขึ้น... ในการแพ้นั้น...บางคนแพ้เพราะฝีมือไม่ถึง... บางคนแพ้เพราะประมาท... แต่มีหลายคนที่แพ้...เพราะใจตัวเอง February 21 น้องเครื่องบิน...อิอิ. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ห วั่ น ไ ห ว . . .
ฉันแค่หวั่นใจเมื่อพบหน้า
. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ห ล บ ต า . . ฉันแค่กลัวๆกล้าๆเมื่อพบเจอ . . ใ ค ร บ อ ก ฉั น นั่ ง ฝั น . .
มันก็แค่บางวันที่นั่งเหม่อ
. . ใ ค ร บ อ ก คิ ด ถึ ง เ ธ อ . .
ฉันแค่เพ้อถึงบางคน . . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า แ อ บ ปิ๊ ง . . .
พูดจริง-จริงฉันไม่สน
. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ร้ อ น ร น . . .
ฉันแค่ทุกข์ทนแทบขาดใจ
. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า อ ย า ก เ จ อ . . .
ฉันนึกถึงเธอซะเมื่อไหร่
. . . ใ ค ร บ อ ก อ ย า ก โ ท ร ไ ป . . .
ฉันแค่ดีใจที่โทรมา
. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ฉั น ค อ ย . . ก็แค่พักนิดหน่อยมันเมื่อยขา . . . ใ ค ร บ อ ก อ ย า ก พู ด จ า . . . ก็แค่เห็นหน้าแล้วทักทาย . . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ฉั น หึ ง . . ก็แค่หน้าบึ้งยังไม่หาย . . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ฉั น อ า ย . . .
ก็แค่ใจละลายเมื่อสบตา
. . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า ฉั น ช อ บ . . .
ทั้งที่คำตอบมันมากกว่า . . . ใ ค ร บ อ ก ว่ า รั ก เ ต็ ม ป ร ะ ด า . . . ก็แค่พยักหน้าอย่างเต็มใจ February 07 ความรักถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน คน ๆ นั้นจะรักเราตอบ แต่ถ้าเราเกิดมา เพื่อที่จะรักใครหลาย ๆ คน เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจิงเลย แม้แต่คนเดียว บางครั้งความรัก อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเรา เพียงครั้งเดียวและไม่หวนกลับมาอีก เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย มีหลายคนที่เราตามหา แต่ความรักก็กลับหนีไป มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ แต่ความรักกลับเดินเข้ามา อย่า...อย่ามองข้ามใครคนหนึ่งไป เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้ อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ ว่ารุสึกอย่างไร อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา แต่ให้มองหาความรักด้วยใจ อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากสองหูทั้งสอง แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรุสึก และส่วนลึกของหัวใจ ความรักเป็นสิ่งที่มีค่า แต่มันจะไร้ ค่าถ้าไม่มอบให้ใคร หากวันนึงเราพบใครสักคน ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วล่ะก้อ มอบความรักให้เค้าไปเถอะ...แล้วเราจะรู้ว่า... ความรักนั้น...มีค่า...และมีความหมายเพียงใด December 28 และแล้วก็ผ่านไปสอบ
เสร็จ
แล้ว
โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
แค่นี้ละที่อยากจาบอก...อ่านะ
December 14 เหนื่อยจังอ่านะ...โย่วๆ
เหนื่อยจังเยย เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ อ่านะ เพิ่งกลับมาได้ม่ายนาน
ปายเที่ยวม.ศิลปากร(สนามจันทร์นะ)มา เอิ้กๆ งานดนตรีอุดมศึกษาอะค๊าบ
โครตร้อนเยย แบบว่าโครตคิดถึงมอ ตอนอยู่โน่นอะ หุๆ อ่านะ แต่ก็หนุกดี
เลียดายโครต อดปายเที่ยวเยย ม่ายมีเวลาปายหนายเยย กำ อุตส่าห์แพลนไว้อย่างเด
อ่านะ ... ปีหน้าก็ไม่พลาด จาปายอีก ที่หนายอะเหรอ?...
ม่ายใกล้ม่ายไกล ม.เรา นี่ละ 555
ปีหน้า ม.เรา ได้เป็นเจ้าภาพ เอิ้กๆๆ อยากให้ถึงเร็วๆจัง
อ่านะ...
โอ้ยยยยย...และแล้วฤดูกาลสอบก็มาถึง
เซ็ง ยังม่ายได้อ่านหนังสือซักกะตัวเยย อ่านะ
อย่าว่าแต่อ่านหนังสือเยย ตอนนี้เรียนก็ม่ายค่อยจารุ้เรื่องเยย
การบ้านยังเคลียร์ม่ายหมดเยย งานก็โครตเยอะ
เป็งดินพอกหางหมูละเนี่ย 555
โอ้ยยย จาทามได้ไม๋เนี่ย Mid term
เอาน่า สู้ๆ สงสัยต้องอ่านกันยกใหญ่นิดนึงละ ม่ายได้กานละ...สู้ๆ
อ่านะ...
เฮ้อ... อยากกลับบ้านจัง คิดถึง ม่ามี้ คิดถึงเพื่อนๆ...
เหงาจัง(เมื่อไหร่จามีใครมาช่วยทามให้หายเหงา...)
เหนื่อยๆยังไงก็ม่ายรุ พักนี้ อ่านะ
แต่ทามไงได้ ก็ต้องสู้กันต่อไปอะน้อ
อ่านะ ม่ายรุจาบ่นรายละ เอิ้กๆๆ
ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆโชคเอ กะกานสอบที่จะมาถึงนี้ละกาน
อ่านหนังสือกานเยอะๆละกันนะค๊าบ
เซ็ง
เครียด
กินเหล้า
นอน
555
อา..ล้อเล่ง(หุๆ)
December 01 อีกแง่มุมนึงของ"...."ระหว่าง "คนที่เรารัก" กับ "คนที่รัก เรา" เราควรจะเลือกใครดี คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับ เรา แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่ คนที่เรา รัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่ รู้จักเขาเลย คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้ แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป คนที่เรา รัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข แต่เวลาเราทุกข์.....เรา กลับมองหาเขาไม่เจอ คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รัก เรา" ……………………………………………………………. คนที่รักเรา.......คือคนที่เรา เพียงมองผ่าน แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ คนที่รัก เรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก แต่เขา.....กลับพยายามทำความ รู้จักเรา คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมาก มาย แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา คน ที่รักเรา......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข แต่เวลาทุกข์...... เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึก ถึง แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารัก เรา" November 01 งานแล้วก็งานงาน
เยอะ
มากๆๆๆ
แม่ง...อ่านะ
เหนื่อย
อีกแย้วกรุ...
เซ็ง
เครียด
เหงา
นอน
(ก็แบบว่าม่ายรุจาพิมพ์อารายงะ) October 25 ชื่นบาน>>> ปิดเทอม...เอิ้วววอ่านะ...
ปิดเทอมๆๆๆๆๆๆๆ.................เอิ้ววว
แม่ง........ปิดเทอมมะด้ายกลับบ้าน เอิ้กๆ อ่านะ
อยู่ช่วยพวกพี่อ้อทามงานวันลอยกระทง อ่านะ ช่วยกานๆ
แม่ง...พูดถึงเรื่องเกรด โคตน้อยเยย แสดดด...ชิชิ
เมื่อไหร่กรุจาฉลาดกะเค้ามั่งฟะ...หุๆ
อ่านะ อีกม่ายนานก็จาเปิดเทอมละ
คงจาปวดหัวน่าดู รุสึกว่างานจาเยอะ ประมาณนั้นอ่าคับผม
แม่งมอโครตเงียบเยย กลับบ้านกานหมด อ่านะ
รีบๆกลับมากานนะคับ มาอยู่เปงเพื่อนกานๆ เอิ้กๆ
เฮ้อ............และแล้วความรู้สึกนี้ก็เกิดขึ้นอีกจนได้
เ ห ง า + l o n e l y
อ่านะ..........เน่าป่าวๆๆๆ 55+
ม่ายแน่ มานอาจถึงเวลาแย้วก็ด้าย ที่ต้องหาครายสักคนมาอยู่ข้างๆเรา
......อ่านะ
ม่ายรุจาพิมพ์รายละเอาเปงว่าส่งท้ายด้วย
รัก
คน
อ่าน
คับ
*-*
September 21 จาสอบแว้วว...อ่านะ...
แป๊ปๆฤดูกาลสอบก็มาถึง สงสัยเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย...หุๆ
แม่งทามมายมานไวจังวะ จาสอบและ
อ่านะ สอบวันแรกอังคารนี้แหละ Compo. Art
รู้สึกจาสอบทั้งหมด7ตัว เอิ้กๆ ม่ายอยากจาคิด
แม่งจาสอบละยังเคลียร์งานม่ายหมดเยย
(ก็หมักดองมานานอะนะ)...เอิ้กๆ
อยากจาบอกว่ายังมะด้ายแตะหนังสือเยยอะ
เชื่อกรูไม๋เนี่ย...เชื่อหน่อยเหอะ เพราะมานเปงเรื่องเจง
เอาน่า สู้ๆ สู้ตาย
ยังไงเพื่อนๆก็อ่านกานเยอะๆน๊าค๊าบจาด้ายgetAกานเยอะๆ
(ขอด้วยคนจิ ...สาธุ)
อ่านะ สอบเส็ดต้องปายดูงานที่เชียงใหม่(จารย์พาไป)
ปายกะเพื่อนในสาขากะน้องๆปี1ด้วย(We're MTA) น่าหนุกๆ
and then ก็จาปายเที่ยว+ออกค่ายกะเพื่อนที่ชมรม 2วัน1คืน
ที่...นั่นจิที่หนาย จามมะด้ายอะ อุทยานอารายซักอย่าง และก็ปายถวาย
สังฆทานที่วัดด้วย(เข้าวัดจาร้อนไม๋เนี่ยกรู...)
อ่านะ ปิดเทอมจาด้ายกลับบ้านป่าวก็ม่ายรุฟะ
เปลืองค่ารถอะ แต่...
คิดถึง ม่ามี้ +เพื่อนๆทุกคนโครตอ่า อยากกลับบ้านนน
ช่วงนี้แม่งฝนตกทุกวันเยยฟะ อ่านะ ปลายฝนต้นหนาว
ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย...หุๆ
อ่านะ เหลือบปายดูนาฬิกา ตี2กว่าละ
การบ้านกรุยางมะด้ายทามเลย ส่งพุ่งนี้...กรูนิ
ปายละๆ ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆทุกคน good luck in exam ละกาน
get A เยอะๆ น๊า คิดถึงเค้าคนนั้น+คิดถึงทุกๆคนนะค๊าบบบ...*-*
August 18 งานเยอะฟ่ะแม่ง...อ่านะ...แบบว่าช่วงนี้ปวดหัวหนัก งานเยอะฉิบ ...เอิ้กๆ เด๋วงานโน่นก็ยังม่ายด้ายทาม เด๋วงานนี้ก็ยังม่ายเส็ด อ่านะ โอ้พระเจ้า...ช่วยด้วย แค่งานยังม่ายพอ กิจกรรมอีก อ่านะ เด๋วงานโน้น งานนี้ มีเรื่องห้ายต้องปวดหัวทุกทีเยยอ่า ก็แบบว่าบางที นั่งเอ๋อปายเลย (เปงการผ่อนคลายที่ดี 555+) คะแนน mid ก็อ่านะ น้อยนิด... วันก่อนเพื่อนก็โทรมาบ่น ช่วงนี้งานเยอะวะแม่ง ก็เยยบอกปาย เฮ้ยม่ายช่ายของมึงคนเดียว งานกรุก็เยอะเหมือนกานเยยวะแม่ง...อ่านะ เออๆ ละอีกเรื่อง วันจันทรืนี้ พี่อ้อ (ที่น่ารัก)จาห้ายกรุปายช่วยเปงพิธีกร กำเยยกร...อ่านะ ก็เยยบอกพี่ปาย พี่ค๊าบพี่คิดเดแย้วอ๋อ... 555+ อ่านะ พี่อย่าคาดหวังอารายกับผมมากนักนะฮะ ขำๆ ... ลองซักตั้ง กับการเปงพิธีกร(จารอดมั้ยเนี่ยกรุ)...อ่านะ เอาน่า ถึงพักนี้จาเครียดๆแต่ก็มันเด อีกรูปแบบนึงของชีวิต (ปลอบจายตัวเองอะ หุๆ?) 555+..... ม่ายมีรายหรอก มานั่งระบาย หุๆ คิดถึงๆๆ ครายเดงะ..... เอาเปงว่า คิดถึงทุกคนเยยละกาน คิดถึงมากมายค๊าบบบ July 05 เหงา...ครายก็ด้ายช่วยทีเฮ้อ...
ม่ายด้ายมาอัพนานโครตๆ
อ่านะ ยุ่งๆช่วงรับน้องโครตเหนื่อยเยย แต่ก็หนุก+มันวะ
อ่านะ 555+ น้องๆน่ารักเยอะ หุๆ (ม่ายค่อยเยยกรุ)
เฮ้อ แต่ก็อ่านะ งานเลี้ยงมานก็ต้องมีวันเลิกลาอะน้อ
ถึงกิจกรรมรับน้องจาจบละ แต่สิ่งดีๆที่พี่มีให้น้องยังไม่หมด
นี่...เน่านิดนึง +++
อ่านะ ก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนละกัน จาด้ายอยู่ด้วยกานปายอีกนานๆ
ห้ามหนีปายหนายละ... อืมม
ส่วนชมรม ก็ อ่านะ คนเยอะเดๆ
แต่ก็กลัวว่ามานจาแค่แรกๆอะเดะ
พอหลังๆหายหมดดด
(นี่ม่ายทันไรหายหน้าหนายตาปายหลายละ) กรูนิ
ที่ตั้งใจๆซ้อมจิงๆมีม่ายกี่คนเอง เอาน่าสู้ๆ
ส่วนเรื่องเรียนของตู ก็อ่านะ
พยายามเถือกอยู่คับท่าน Compo2งานแม่งเยอะโครต
ส่วนOOPก็ม่ายรู้เรื่องเยย ปายเรียนก็ปายหลับอย่างเดียวกรู
อ่านะ และอีกหลายๆวิชา แต่ก็มีบางตัวหนุกหนานวะ
Compo. Art /Charact. Design/Graphics Design
ถึงจาเหนื่อยแต่ก็...อ่านะ
เฮ้อ... ช่วงนี่แม่งเหงาๆวะ ทุกทีอยู่คนเดียวได้ม่ายเหงเปงราย
แต่พักนี้เปงไรม่ายรุอะ เซ็งๆด้วย
แม่งหาแฟนม่ายด้ายซักทีกรุ ไอคนที่เราชอบกลับม่ายชอบเรา
ไอคนที่เราม่ายชอบดันมาชอบ ง่า...
อ่านะแต่ม่ายเปงไรจาคอยอยู่ตรงนี้ละกาน...
จารอนะคับ*-*
อ่านะ ม่ายรุจาระบายรายละงะ อ่านะ ก็ๆๆ เอาเปง
-คิดถึงม่ามี้...and my family
-คิดถึงเพื่อนเก่าทุกคน...miss พวกมึงวะ
-คิดถึงเธอคนนั้น(ถ้าเค้าสนใจเรามั่งก็ดีจิ)...i'll wait u at here
-คิดถึงน้องๆ(ที่น่ารักทุกคน)...firmๆ
-คิดถึง...ครายเดงะ หุหุ
-สุดท้าย... คิดถึงคนอ่านทุกคนค๊าบบบ...*-*
June 24 ขอเน่านิดนึงๆเอา array มาเก็บความรัก
เอา buffer มาพักใจไว้
เอา struct มาใส่ความห่วงใย
แล้ว save เก็บไว้ในใจเธอ
complie ความปรารถนาดี
ที่ execute ไว้เสมอ
ยามใดที่ interrupt แล้วพบเจอ
อยากจะ copy หน้าเธอไว้ทุกมุม
ls ดูความจริงใจ ftp ความคิดถึงไปทั่วกลุ่ม
declare ความห่วงหาให้ครอบคลุม
แล้ว click ปุ่มเพื่อส่งความหวังดี
del ความบาดหมางของสองใจ
network เชื่อมใยใจที่ล้นปรี่
ให้ ram เก็บความรู้สึกที่มี
ใช้ pointer ชี้สายสัมพันธ์
เก็บค่าความสุขลง file
แล้ว move ย้ายค่าความโศกศัลย์
ทิ้งไปใน bin โดยพลัน
เหลือ quota ไว้แค่.......ฉันกะเธอ
May 05 รอและก็รออ่านะ...
ม่ายด้ายมาอัฟนานมากเลยอะ
หุหุ...ม่ายค่อยมีเวลาอะ
เฮ้อออ. อีกไม่นานก็ใกล้จาเปิดเทอมละ ใจก็อยากให้เปิดเร็วๆ
ใจก็อยากให้เปิดช้าๆ อ่านะ ไม่รู้จินะ
แต่ว่าไปก็อยากรับน้องเร็วๆอะ
(น้องคร๊าบบบพี่ๆรอน้องอยู่นะค๊าบ 555+)
ไม่รุจาเปงไงมั่งเนอะ คิดแล้วน่าหนุก
ต้องเตรียมตัวเตรียมอารายเยอะเหมือนกานเพราะมีหลายงาน
หลายกิดกรรมมาก ๆอ่านะ ก็ขอห้ายมานหนุกหนานละกาน
แต่ที่รู้คงเหนื่อยน่าดู อ่านะ เฮ้อเราต้องเตรียมใจต้อนรับเปิดเทอมแล้วอ๋อฟะเนี่ย
เรียน เรียน แล้วก็เรียน โอ้ยย
เอ่าน่ายังไงเราก้ต้องทามมานให้ดีที่สุดอ่าน้อ
(แอบให้กำลังใจตัวเองนิดนึง หลังจากที่ได้Fมากินตัวนึง 55+)
หวังว่าสิ่งดีๆคงเกิดแก่ผม*-*อ่านะ
ตอนนี้ก็ม่ายได้ปายเที่ยวหนายเยย ม่ายช่ายรายหรอก
ต้องทามงานอ่า ช่วยงานอยู่ส่วนพัฒ หนุกหนาน หุหุ
อ่านะ
เฮ้อออ จาเปิดเทอมแว้วว
ยังไงก็ขอห้ายเพื่อนตั้งใจเรียนกานนะค๊าบบบ
ม่ายช่ายรายเห็นเพื่อน ย้ายเมเจอร์มั่ง
ออกไปมั่ง ซิ่วปายมั่ง น่าใจหาย
เอาน่า สู้ น้อออ
ปายละม่ายรุจาเพ้อรายละ
คิดถึงเพื่อนทุกคนน้าค๊าบบบ
(แอบคิดถึงคนๆนั้นด้วย*-*)
แล้วไงเจอกานเปิดเทอมก๊าบบบ
+++
April 28 น่าคิดๆ มีคู่รักคู่หนึ่งนั่งรถเมล์ที่กำลังตรงไปในเมืองในหุบเขา มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ได้ลงกลางทาง หลังจากที่พวกเขาได้ลงแล้ว รถเมล์ก็วิ่งต่อไป แต่เพียงไม่นานก็มีหินก่อนขนาดมหึมา ได้ตกลงมาจากที่สูงมาก และทับรถเมล์คันนั้นพังยับเยิน ทุกคนที่อยู่ในรถในเวลานั้นเสียชีวิต ทั้งหมด คู่รักคู่นั้นเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็พูดขึ้นว่า "ถ้าพวกเรายังอยู่ในรถคันนั้นก็ดี น่ะซิ!" คนส่วนใหญ่น่าจะคิดว่า "ยังดีนะที่เราลงจากรถก่อน!" แต่คู่รักคู่นี้ ---------------------------------------------------- ตอบมาก่อนนะว่าคิดว่าไง เดี๋ยวจะเฉลยทีหลัง
เฉลย ถ้าพวกเขายังคงอยู่และไม่ได้ลงจากรถ รถเมล์คันดังกล่าวก็จะไม่ต้องหยุดรถเพื่อพวกเขา และจะขับเลยตำแหน่งที่หินถล่มลงมา!! ในชีวิตของพวกเรานั้น ให้ลองมองด้วยมุมมองที่ต่างจากของตัวเองและพยายามเข้าใจและช่วยเหลือผู้ อื่นมากขึ้น อย่าได้ใช้ชีวิตอย่างขาดสติและเฉยเมย ทำเพื่อตัวเองอีกต่อไปเลย April 09 คนที่ไม่เข้าตามองใครต่อใครที่เดินจับมือเกี่ยวกัน **จะมีใครใครรัก คนหน้าตาอย่างฉัน มองเห็นความสำคัญ จับมือกอดฉันด้วยความเต็มใจ good-ohอ่านะ...
ม่ายด้ายมาอัพซะนานเยย...โทดทีๆ เอิ้กๆ
อ่านะ เพิ่งกลับมามะวาน เมื่อวันเสาร์
เพิ่งปายพะเยามาอะปายร่วมงานมาๆ
ที่หอวัฒนธรรมนิทัศน์(น่าจะช่าย...หุๆ)
ปายแข่งตีกลองสะบัดชัย ดีใจโครต ได้ที่2กลับมา
ตอนแรกก็ม่ายนึกว่าจาด้าย เตรียมทามใจแล้วจิงๆ
แรกๆยังภาวนาอยู่ในใจเลยว่าขอให้ด้ายที่3ก็ยังเด
แต่พอดูแต่ละทีมแล้วสุดๆ เก่งๆกานทั้งน้าน
ม่ายได้ก็ม่ายเปงไร มาหาประสบการณ์เว้ย
ทามใจแล้วเจงๆ...อ่านะ
ต้องใช้คำว่า"เรา"ถึงจาถูก
ที่ได้รางวัลนี้มาก็เป็นเพราะ
พวกเราทุกคนตั้งใจ+ทุ่มเทกัน
ขอบคุณทุกคนเจงๆ และที่สำคัญที่สุด
ขอบคุณพ่อครูคำ พี่นะ และครูทุกคนที่สอนวิชาให้
ขอบคุณมากคับ...
โครตเหนื่อยอะ ด้ายแผลกลับมาเป็นของแถม
ตั้งหลายแผลงะ เอิ้กๆ
แต่ม่ายเปงไรแต่ก็ภูมิใจอะนะ
อ่านะ
แล้วก่อนกลับเจ๊เคก็พาเทียวน้ำตกกัน
น่าจานำตกปูแกงนะ
ถ้าจามม่ายผิด เอิ้กๆ ขึ้นปายถึงชั้น9โน่น
( สวยๆ จิงๆชั้นบนสุดอะ เจ๊เคบอก )
พอขึ้นปายถึง กำ อ่านะชั้นล่างยังสวยกว่าอีก เอิ้กๆ
เฮ้ยยย...จาด้ายกลับบ้านละ
ยังไงก็โชคเดนะคับทุกคน
คิดถึงทุกๆคนนะค๊าบบบ
ว่างๆจามาอัพใหม่นะค๊าบ...หุๆๆ March 09 อยากระบาย...อ่านะ...
เฮ้อ...ในที่สุดก็สอบเส็ดซะที อ่านะ
ข้อสอบโครตยากอะ หุๆ
แม่งย้ายของมาโครตเหนื่อยอะ
จาก ชั้น 4/M1 ไป ชั้น 3/M2
แล้วเด๋วนี่หลังซัมเมอร์ต่องย้ายปายลำดวนอีก
...กรุนิ ม่ายอยากจาคิดเลย
อ่านะ นี่อีกม่ายกี่วันก็จาด้ายกลับบ้านละ เด๋วเคลียร์ๆของก่อนอะ
คิดถึงม่ามี้...หุๆๆ และก็ทุกๆคนด้วย
อยากเจอเพื่อนๆอะ คิดถึงพวกมึงวะ...เอิ้กๆ
อ่านะ คงอีกนานแน่เยยกว่าจาด้ายมาอัพเสปสอีก
คงนานๆที
กลับปายคงม่ายมีเวลาอะ...อ่านะ หุๆๆ
เฮ้อ คิดแล้วก็น่าใจหาย แป๊ปๆ จาขึ้นปี2ละ
สิ้นสุดของการเป็นเฟรชชี่แย้วอะ
อ่านะ ม่ายรุจาต้องเจออารายมั่งก็ม่ายรุ เอาน่า สู้ๆ
อยากเจอน้อง+อยากรับน้องเร็วๆวะแม่ง
สาธุ ขอห้ายด้ายน้องรหัสเปงผู้หญิง+น่ารักๆทีเถอะ..หุๆๆ
นิดนึงๆ>>> ล้อเล่ง 555+
คงคิดถึงมฟล.+เพื่อนๆแย่...อ่านะ
กลับปายคราวนี้กะว่าจาปายที่ยวซะหน่อย
ว่าจาปายจตุจักร แล้วก็ที่หนายเดน๊า...
(พูดเหมือนมีตังค์เที่ยวเยอะอะน้อเรา
จากินแกลบอยู่แย้วเนี่ย 555+)
กลับปายเจอกานเว้ย มีมันส์ ๆ
แล้วไงเจอกัน
ยังไงก็ขอห้ายผลสอบเพื่อนๆทุกคนออกมา
เปงที่พอใจละกันนะคับ
Get A ค๊าบบบ
|
|
|